آقا اجازه ؟ آقا ما که حسنی باشیم آن هم از نوع بیسوات آن رکن می گوئیم ( البته رکن ما همان رک شماست ) !! که ما بیســواتیم ولکن در عین بیســـواتی بی ادعا هم هستیم نه مثل بعضی ها که یک Thank you یاد گرفته اند خدا را هم بنده نیستند زمین می خورند « تنک یو » هوا می خورند « تنک یو » پدرشان سکته می کند « تنک یو » مادرشان وضع حمل می کند « تنک یو » از صفرهای مشابه ما می گیرند « تنک یو » از بیست های شما می گیرند « تنک یو » ( غلط می کنند می گیرند نمی توانند بگیرند « تنک یو » گویان دارند ایز گم می کنند ! ) حین ســوار شدن به اتوبوس « تنک یو » موقـع پیــاده شـدن « تنک یو » و نهایتاً با این Thank you های بیجا و بیمورد روزگار خوشمان را بر ما حرام و اوقاتمان را زهرمار می کنند اصلا آقا اجازه ؟ آقا ما با همچو آدم های ظاهر سازی که شیر آدم هم نخورده اند و احتمالاً با شیر بز و بزغاله و از این ردیف ها ردیف شده اند یعنی که بزرگ شده اند میانه درست و حسابی نداریم وقتی این قبیل افراد با یاد گرفتن یک جمله خارجه ای Thank you ( آنهم بدون آشنائی به محل مصرف و میزان مصرف آن !! ) چنان خود را می بازند که هم عوض میشوند و هم عوضی ! ما لج مان می گیرد و دلمان می خواهد بزنیم دک و دنده شان را خورد کنیم و صد البته که این بار حتما Thank you بشنویم !!چرا که محل مصرفش همین جاست ! حالا چرا چپ چپ بما نگاه می کنید زدیم ؟ هنوز که نزدیم ، فعلا داریم تمرین می کنیم آقا اجازه ؟ آقا ببخشید که سرتان را درد آوردیم بالاخره ما هم نه زیاد ولی مختصری حرفهای حساب داریم که باید بزنیم البته بی سواتی مان هم کماکان به قوت خود باقیست ولکن سعی مان بر اینست که سوات مان را نیز تا آنجا که می توانیم بالا ببریم از اینکه به حرفهای حساب ما حسابی گوش دادید و حسابی ما را شرمنده کردید بقول این نورسیده ها از شماThank you و خودش هم خیلی Thank you
آقا اجازه ؟ آقا خودش هم بموقع Thank you
